تروما دور از مدرسه؛ اختلال جدی در روابط والدین با فرزندانشان در دوران کرونا

[ad_1]

روانپزشکان و مربیان درباره اثرات بیماری های قلبی عروقی و مرخصی طولانی مدت مدرسه بر سلامت روان دانش آموزان توضیح می دهند و می گویند: «اگر این بیماری ادامه داشت، چگونه می توانیم دانش آموزان را از ابتلا به آن جلوگیری کنیم؟» چه مدت در مدرسه بوده اید؟ اکنون دانش آموزانی داریم که 9 سال دارند و هنوز به مدرسه نرفته اند و این می تواند عواقب جبران ناپذیری را به همراه داشته باشد.

عباس فرجی در گفت وگو با ایسنادر زمان همه‌گیری کووید 19، پستاکرونا یکی از دغدغه‌های اصلی سیستم آموزشی در سراسر جهان بود. اختلال جدی در روابط والدین با فرزندانشان. برای من خیلی شجاع بود.

وی افزود: تقریباً هر روز والدین به دفتر مشاوره مراجعه می کنند و بر آموزش فرزندان خود تاکید می کنند که بچه ها بعد از بیماری عروق کرونر مطالعه نمی کنند. این جمله برای من و همکارانم آشناست. من همیشه به والدینم پاسخ می‌دهم: «چرا درس نخوانی؟ و با چهره های شوکه و متعجب پدر و مادرم روبرو شدم.

این روانشناس و مربی گفت: نحوه برخورد والدین با این جمله به این معناست که به اصطلاح مشاور در باغ نیست. البته من حق دارم چنین نظری داشته باشم. چون معتقدم سلامت روان یک دانش آموز مهمتر از تحصیلات اوست، اما متاسفانه تصویر کلی آموزش چنان تاثیری بر دانش آموزان دارد که آموزش بر همه چیز اولویت دارد. کافی است به تاکید مسئولان آموزش و پرورش توجه کنید تا متوجه شوید که چقدر بر بحث آموزش تاکید دارند.

فرجی با بیان اینکه وقتش رسیده است. یک تهدید جدی برای اپیدمی سلامت روان دانش آموزان است او گفت: «بیشتر والدین معتقدند که «ما هیچ انتظاری از فرزندمان نداریم، مگر اینکه او درسش را یاد بگیرد». در تصور چنین والدینی، فرزند خوب کودکی است که درس می خواند و نمرات خوبی می گیرد، اما در واقعیت اینطور نیست و من معتقدم دانش آموز خوب دانش آموزی است که بتواند کارکردهای مختلفی را انجام دهد.

او افزود: «این والدین وقتی به دفتر مشاوره می‌روند و اشتباهات خود را در حضور خودش به فرزندانشان می‌گویند، مستأصل می‌شوند. مشکلات اصلی این والدین این است که او درس نمی‌خواند، دیر می‌خوابد، دائماً با تلفن صحبت می‌کند، وقت زیادی را با دوستانش می‌گذراند، بازی می‌کند و غیره. تقریباً در تمام موارد مشاوره، مبحث درس نخواندن سرآغاز هر گفتگویی است و نشان می دهد که موضوع درس دانش آموز چقدر برای والدین مهم است.

روانشناسان و مربیان حوزه تعلیم و تربیت می گویند به نظر من چنین دیدگاه هایی با آموزش به خانواده ها القا می شود و نگرش بدی پیدا کرده است: «وقتی والدین در بیان نکات منفی اغراق می کنند، فرزند شما در مشاوره می گیرند و من می خواهم حساب کنم. نکات مثبت آن نیز با این حال آنها به حرف خود بازگشتند و تاکید کردند: “اگر درس بخواند، من از او چیزی نمی پرسم، فقط انتظار دارم یاد بگیرد.” سوال این است که اگر به عنوان یک مادر، یکی از اعضای خانواده تان بگوید “ما چیزی جز آشپزی خوب نمی خواهیم” چه احساسی خواهید داشت؟ و اینجاست که مادر دانش‌آموز وارد می‌شود و می‌گوید: «آشکار است، من کلی ماشین صفات دیگر دارم و آشپزی تنها کار من نیست». به همین دلیل است که تاکید می‌کنم فرزند شما نقش‌های دیگری هم دارد و یادگیری یکی از آنهاست، نه فقط شغل او.

فرجی گفت: در واقع وقتی چیزی مهم است، حساس می شود و در نتیجه ناهنجاری هایی را می بینیم و باید یاد بگیریم بسیاری از برنامه های فرزندانمان را ببینیم و بپذیریم. این راهنما به این معنی است که همه‌گیری کووید 19 دارای نقشه‌های محدودی است که توسط دانش‌آموزان خوانده می‌شود. در حالی که امروزه با بحران های روانی بسیاری در دانش آموزان مواجه هستیم، آموزش در اولویت نیست.

وی گفت: تنها دانش آموزان خوب نیستند که در ریاضی و علوم 20 امتیاز می گیرند. وی گفت: دانش آموز خوب دانش آموزی است که بتواند در جامعه نقش درستی داشته باشد و از سلامت روان برخوردار باشد، حتی اگر در برخی دروس نمرات لازم را کسب نکند. یادگیری در جامعه در هر صورت نقش درستی را ایفا می کند مردان یک جامعه هستند و ما بیشتر روابط خود را در مدرسه یاد می گیریم. غیبت دو ساله از مدرسه مهم ترین خطر برای دانش آموزان این است که کودکان از نظر عاطفی و اجتماعی به شدت ضعیف شده اند.

برنامه نجات 20 میلیارد دلاری مارس 2021 می‌گوید: «بسیاری از کشورها بودجه‌های زیادی را برای مقابله با تأثیر روانی کووید اختصاص داده‌اند، به عنوان مثال. همچنین برای آموزش شما تخصیص داده شده است.» روانشناسی نیز. «به عنوان مثال، در نوادا، که از نظر تاریخی در وزارت بهداشت روان ایالات متحده رتبه بندی شده است، دانشگاه نوادا، لاس وگاس، بورسیه هایی را برای آموزش مشاوران مدرسه ارائه می دهد تا کمک کنند. سطح تحصیلات مشاور مدرسه را بهبود بخشد.”

فرجی در ادامه به نقل چند مورد دیگر پرداخت و گفت: دکتر آرتور سی ایوانز جونیور. مدیر عامل انجمن روانشناسی آمریکا (APA) معتقد است که حتی در صورت خروج کووید 19، باز هم با پیامدهای روانی آن مواجه خواهیم بود. وی معتقد است پیامدهای روانی چنین اتفاقی حداقل تا 7 تا 10 سال آینده ادامه خواهد داشت و در برخی موارد مادام العمر با مردم خواهد ماند. به گفته ایوانز، سال گذشته تعداد کودکان مراجعه کننده به مراکز بهداشت روان از مرز 100 هزار نفر گذشت. وی گفت: شاهد چهار برابر اضطراب و افسردگی در بین دانش آموزان هستیم.

این وضعیت در بزرگسالان نیز مشهود است و مطالعات نشان می‌دهد که سطح اضطراب و افسردگی در بین بزرگسالان آمریکایی بین آوریل 2020 و آگوست 2021 بالا است. در سال 2019، حدود 4 برابر. بر اساس این گزارش، بیشترین میزان اضطراب و افسردگی در بین والدینی است که فرزندانشان از مدرسه دور هستند.

مشاوران و روانشناسان حوزه تعلیم و تربیت اشاره می کنند که با این اوصاف وقتی می گوییم «آموزش» اولویت بازگشت دانش آموزان ما به مدرسه است، اشتباه نمی کنیم. او گفت: “با تمام این توصیفات، بسیار مهم است که بگوییم بازگشت به مدرسه پس از دو سال، حتی پس از ترک چنین بیماری همه گیر، می تواند استرس زا باشد.” تقریباً در تمام مطالعات، والدین و نیمی از دانش آموزان از عود اضطراب شکایت داشتند.

فرجی افزود: من شخصاً گفت‌وگوی یکی از والدین و یکی از مدیران را دیدم که می‌گفتند نمی‌خواهم فرزندش را به مدرسه بفرستم، زیرا معتقد است فرزندش آماده نیست به مدرسه بیاید و دیگری بعد از ابتلا به بیماری قلبی عروقی در زمستان. .

او این سوال را مطرح کرد: در صورت تداوم بیماری، چه مدت می توانیم دانش آموزان را از حضور در مدرسه منع کنیم؟او گفت: «ما اکنون دانش‌آموزانی داریم که 9 سال دارند و هنوز به مدرسه نرفته‌اند و ممکن است هم باشد. عواقب جبران‌ناپذیری دارد.» همه مطالعات نشان می دهد که دختران بیشتر تحت تاثیر دوری از مدرسه هستند.

روانشناسان به این سوال پاسخ می دهند که چگونه افراد در یک موقعیت اجتماعی می توانند دوباره احساس امنیت کنند؟ دکتر الن هندریکسون، روانشناس مرکز اضطراب و بیماری در دانشگاه بوستون می گوید: «من می توانستم ایمنی بدنی ایجاد کنم، اما از نظر عاطفی احساس می کردم در جای خود نیستم و می ترسم. من به آنها می گویم که اعتماد اجتماعی مانند یک ماهیچه است، اگر قبلا در جمع بودید و به راحتی ارتباط برقرار می کردید، اکنون می توانید این کار را انجام دهید، مانند ماهیچه ای که مدت زیادی از آن استفاده نکرده اید، ضعیف است اما کمتر تمرین می کنید. “و ورزش از سر گرفته خواهد شد.”

فرجی ادامه داد: در ابتدا ممکن است احساس ناراحتی کنید اما به تدریج می توانید با تقویت خود بر ترس های خود غلبه کنید. سعی کنید زمانی را در خارج از منزل بگذرانید، از یک فضای باز، یک مکان شلوغ شروع کنید، اما نه در داخل خانه و به تدریج به محیط داخلی عادت کنید. هرچه اجتماعی تر باشید، پذیرش جمعیت برای شما آسان تر است.

تاکید کنید که به هر حال من به عنوان یک روانشناس معتقدم چاره ای جز بازگشایی نداریم چون دفعه بعد که اقدام می کنیم مشکلات روحی و روانی بیشتر می شود و گاهی ماه ها طول می کشد. با طولانی تر شدن جدایی دانش آموزان از مدرسه، کنترل بر اوضاع از بین خواهد رفت.

یک مشاور آموزشی و روانشناس افزود: در واقع اگر عضله بدن را مثال بزنیم، در صورت عدم استفاده طولانی مدت به مرحله ای می رسیم که آن عضله را از دست می دهیم، پس سلامت روان است و اگر باشد. برای مدت طولانی استفاده شده است. قطع ارتباط با دنیای خارج می تواند بسیار سخت و گاهی غیرممکن باشد تا به حالت اولیه بازگردد.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.