علی عدالت و امنیت – ایسنا

[ad_1]

هیچ یک از حاکمان دینی مانند علی (ع) در دوران حکومت دغدغه عدالت و امنیت نداشتند. او نه تنها به این دو چیز اهمیت می داد، بلکه برای رسیدن به آنها تلاش زیادی کرد.

به گزارش ایسنا، محمدتقی فضلمبدی در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت:

«یا علی جمله حکمت و بینش است

جرقه هایی از آنچه می بینید

هیچ یک از حاکمان دینی مانند علی (ع) در دوران حکومت دغدغه عدالت و امنیت نداشتند. او نه تنها به این دو چیز اهمیت می داد، بلکه برای رسیدن به آنها تلاش زیادی کرد. هیچکس در میان حاکمان از حکومت به عنوان حکومت پستتر نیست. یک جورهایی ارزشش کمتر از «دماغ بزی» یا «کفش پاره» است، مگر محرومیت از حقوق یا محرومیت از جامعه. از ارزش‌هایی که برای بقای حکومت می‌توان در نظر گرفت، در نظر امام علی (ع) دو مورد به‌عنوان پایه‌ها و پایه‌های اضافی برای بقای حکومت محسوب می‌شود. یکی عدالت و دیگری امنیت; به خصوص امنیت اقتصادی. چه بسیار حکومت هایی که با لغزش امنیت و عدالت یا به تعبیر قرآن «ظلم» سرنگون شده اند. با کمال تعجب، امام علی دلایلی را برای پذیرش حکومت خود به عنوان مخرب جامعه، طبقه و درگیری گرسنگان ذکر می کند: اما علی به ما می آموزد که برای برقراری عدالت و امنیت در جامعه، نباید انتظار بی دینی داشت. فرمود: مال زیاد دین را تباه می کند; ثروت زیاد دین را از بین می برد. یعنی اگر ثروت جامعه در دست عده ای جمع شود و جلوی گرسنگان بخوابد، دین در این جامعه محکوم به فناست.

یکی از کلماتی که امام (ع) در بسیاری از موارد به کار می برد «استثار» است. توانمندسازی به این معناست که منافع مالی یک گروه خاص بر منافع عمومی جامعه حاکم باشد. به اصطلاح دیکتاتوری امروز; یعنی ترجیح دادن منافع اقلیت بر منافع اکثریت، یا کنترل منافع اقلیت بر منافع اقلیت. آنچه در جامعه امروزی می بینیم.

حضرت در عهدنامه مالک اشتر فرمودند: علت اینکه پیامبر(ص) مصلحت خود و اطرافیانش را مقدم بر مصالح مردم می داند و نتایج بدی بر جای می گذارد (نهج البلاغه 30 خطبه) در این دیدگاه ناامیدی ویران می کند، در جای دیگر می فرماید: من از مال یالک رنج می برم، امام حسین (ع) در توصیف حکومت بنی امیه می فرماید: چگونه می توان جلوی ظلم اقتصادی را در جامعه گرفت؟ از تعالیم امام علی (ع) این پاسخ ها را می گیریم:

1. عدالت: مهمترین عاملی که جامعه بشری به آن نیاز دارد، عدالت اقتصادی است. چیزی که همیشه در دولت گم شده است. فقر، گرسنگی و اختلاف طبقاتی، اگر در جامعه وجود داشته باشد، نشان دهنده فقدان عدالت است. ععدان الرعیهالص حها بالامام الععد ملت سزاوار این است که با عدالت رهبرانش نجات پیدا کند. حضرت می فرماید: و هلاک شدن زمین من هلاک شدن زمین از فقر اهل آن زمین است. ضرب و شتم عمران جور السلطان حمله به سعادت و ظلم دولتمردان بود. یعنی اگر کشوری توسعه و رشد اقتصادی ندارد و فرزندانش می میرند به دلیل نبود سیستم مدیریت عدالت اقتصادی است.

2-امنیت: روشن است که امنیت سایه عدالت است. وقتی عدالت اقتصادی از بین می رود، امنیت نیز از بین می رود. دلیل آن این است که تعداد آسیب های اجتماعی در حال افزایش است زیرا عدالت اقتصادی رو به کاهش است. بی عدالتی، ناامنی از هر نوع. امام در آن خطبه فرمود: من حریص قدرت نیستم، بلکه در پی آن بودم که نشانه های دین را در جای خود مطالعه کنم و نشانه های اصلاح را در شهر نشان دهم تا نشانه های دین را وارد کنم. شهر من امنیت بندگان ستمدیده را فراهم خواهد کرد (جامعه 131). آموزه های دین ظهور مناسک نیست، بلکه آموزه های دین در کنار ایدئولوژی اصلاح حقوق بشر و تامین اجتماعی است. اگر عدالت اقتصادی با پرتو حکومت دینی همراه با امنیت اجتماعی محقق شود، جلوه های دیگر دین خود را بازتاب خواهد داد. در غیر این صورت نباید از جامعه انتظار دینداری داشت. به فرموده پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله: بدون نان کار دیگری انجام نمی شود.

3- عقل گرایی: متأسفانه مهارت، دانش و دانش شغلی در جامعه مذهبی جایگاه چندانی ندارد. امام علی می فرماید: علم ریشه همه خوبی ها، جهل ریشه همه بدی ها، علم ریشه همه خوبی ها و جهل ریشه همه بدی ها است. وی در بیانیه‌ای گفت: من از غیرحرفه‌ای بودن خود پیروی می‌کنم که بیشتر ما را آزار می‌دهد، هرکس بر اساس دانش دیگری عمل کند، شکست کارش خارج از انصاف است. تقلیل یافته و جایگزین تعالیم امام علی، آداب و سرنوشت جامعه شد.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.